به نظرتون اصلا چرا توی تقویم روزهایی به اسم روز پدر یا روز مادر داریم؟

یعنی فقط به خاطر اینکه یک هدیه ای تهیه کنیم و بهشون بدیم. ( که تازه خیلی وقتها از پول هایی بوده که از خودشون گرفتیم! )

فکر می کنم بیشتر به این خاطره که ما دنبال بهانه  و فرصتی می گردیم تا به اونها نشون بدیم که یادشون هستیم ..اینکه نشون بدیم به خدا حالیمونه که باید ازتون به خاطر همه لطفهایی که در حق ما کردید تشکر کنیم ..اما خوب اعتراف می کنیم که همیشه حواسمون نیست که چه قدر مدیون شما هستیم....

برای همین ...چون می خواهیم یه جورهایی به خودمون یادآوری کرده باشیم.. اومدیم روزهایی را به اسم شما تو تقویمهامون نوشتیم که حداقل اگه تو ۳۶۴ روزه دیگه سال بی معرفتی می کنیم این یک روز را حواسمون باشه که چه قدر بهتون بدهکاریم..

اما اینکه چه هدیه ای می خریم مهم نیست ..مهم اینه که نشون بدی فراموش نکردی..همین که حتی فقط یک تبریک هم بگی ارزش داره...

 پدری را تصور کنید که خیلی مهربونه ..همیشه حواسش به بچه هاش هست ..اونها بفهمند یا نه هواشونو داره و نمی ذاره که زمین بخورند..پدری که همه دلهره اش به خاطر خوشبختی بچه هاشه...ولی این بچه ها حواسشون به پدر نیست ..و اصلا متوجه نیستند که اگه اون نبود و این قدر ازشون مراقبت نمی کرد تو چه چاله هایی که ممکن بود بیفتند..و اون وقت این بچه حتی روز تولد پدرش را هم به خاطر نداره.. خیلی بی تفاوت بدون اینکه حتی یک تبریک خشک و خالی بگه از کنارش رد می شه..

تا روز تولد پدرمون زمان زیادی باقی نمونده...آره درست شنیدی ..گفتم پدرمون .. پدر من و تو..

 پدر مهربونمون که حتی بین بچه هاش هم غریب مونده...پدری که خیلی قدرتمنده ..خیلی ثروت داره و از همه مهم تر خیلی خیلی بزرگوار و با سخاوته.. پدری که با تمام وجود ماها را دوست داره و به یادمونه..

تا نیمه شعبان وقت زیادی نداریم .. آره تا روز تولد پدرمون فرصت کمی باقی مونده

بیائید امسال تصمیم بگیریم یه جوری تولدش را تبریک بگیم..

بیا دستمون را بدیم به دست هم و ثابت کنیم که ما از اون بچه های بی معرفت نیستیم  ..

  (یک چیزی را یادم رفت بگم:

                          تولد هر کس را که بهش تبریک بگی درخور شأن و مقامش از تو تشکر می کنه..)

می خواهید اول من چند تا از پیش نهاد هامو بگم:

۱-می تونیم هر کدوم از ما یه پرچم با اسم قشنگ پدرمون به مناسبت تولدش بزنیم دم در خونمون

۲-می تونیم برای تولدش شیرینی و شربت بدیم.

۳-می تونیم بسته های کوچولوی شکلات درست کنیم و به در و همسایه بدیم و بهشون بگیم که امسال خود امام زمان برای شما این بسته را به عنوان تبرک فرستاده و بهشون یادآوری کنیم که پدر مهربونمون همیشه به یاد ماست.

۴-میشه برای کوچولوهای فامیل یا دوست مسابقه نقاشی و یا کاردستی برای تولد امام زمان راه انداخت و به اونها جایزه داد.

۵-میشه برای بزرگترها مسابقه کتابخوانی را بیندازیم( اگه بخوای من کتابهای خوبی می شناسم)

۶-می تونیم sms هایی بفرستیم از چند روز مانده به نیمه شعبان و به دوستامون هم این کار ها را یادآوری کنیم.

۷-می شه بهشون کارت تبریک داد. ( برای متنش می تونی سری بزنی به سایت پناه که به نظرم جالبه)

و خلاصه اینکه آدم اگه یه کم فکر کنه راههای زیادی برای تشکر هر چند کوچک در مقابل محبت بی حد و اندازه پدرش پیدا میکنه!

خوب حالا لطفا اگه تو هم پیشنهادی داری برام نظر بذار تا با هم شروع کنیم .. باید عجله کرد

تا بعد